Yapmacık olmak : doğal halinden uzak. Haliyle gerçekçi olmayan, aynı tadı vermeyen. Genelde rahatsız oluruz bundan. Eğretidir çünkü. Olmaz yani, hissedilir bir şekilde. Duvardaki eğri çerçeve gibi. İşte benim için yapmacık durum örneği ayrılık nezaketi. Hani normalde enseye şaplak takıldığın, yüzüne çemkirdiğin, bazen bi tane çaktığın bazen kocaman öptüğün kişinin uzaklaşacak olduğunu, senden ırayacağını bildiğin andan itibaren takındığın (tüm yapaylığıyla) merhametli, “ne yapsan kabulüm” tavrı. Giderayak tavrı…Rahatsız oluyorum bundan… Böyle davranan kişi değil ki benim tanıdığım. Ben benim tanıdığım kişiyle, doğal olanla, gerçek olanla vedalaşmak, helalleşmek istiyorum. Bu yapmacık hal sürekli, gidileceğini, uzun süre görüşülemeyeceğini hatırlatıyor insana. Arabesk bir hal işte. Dramatik. Üzüntüyü sürece yaymak. Ne diyelim… Herkes hissettiği gibi davranıyo diyelim. En azından nezaket. Bu da ‘beyaz’ yapmacıklık olsun.

Haşa

CEVAP VER